wp7e9dcf15_02.jpg

Het is ondertussen wel duidelijk dat we niet meer zo vaak als tijdens de zwangerschap van Siebe een verslagje komen schrijven, toch zullen we blijven proberen om er geregeld nieuws van onszelf en binnenkort van onze bouw neer te schrijven...

 

We hopen dat jullie toch regelmatig een kijkje blijven komen nemen op onze website. Willen jullie dan iets kwijt aan ons, dan kan dat altijd via onze email-adressen, het dagboek, onze gsm’s.

 

Lieve groetjes,

 

Davy en Pascale

Hallo allemaal !

Vrijdag 5 juni 2009

Het is blijkbaar lang geleden dat ik hier nog eens iets neerschreef. Ja, we komen stilletjes aan dichter bij de verhuis, de examens (maandag!), en de bevalling. En alledrie geven zo ons wat kippevel!!! Maar we zitten op schema.

We hebben dan ook wel de plezierige taak om te laten weten dat we wederom tante en nonkel gaan worden. M’n zusje Sarah zal in januari 2010 bevallen van een neefje of nichtje van Siebe en ...

 

Zondag 26 april 2009

Het zijn soms drukke dagen, met de bouw, school, Siebe en het dagelijkse leven...  Maar hier hebben we uiteindelijk ook voor gekozen. En op de bouw mogen we niet klagen, het gaat allemaal goed vooruit. We moeten zelfs het woordje bouw soms al achterwege laten, vooral voor Siebe, want anders blijft hij denken dat we op een werf gaan wonen. Hij vindt het allemaal heel leuk om mee te maken en wilt altijd een handje helpen!! Gek ook om te zien als er weer in een ruimte tegels gelegd zijn. Dan zie je hem kijken...

Tante Anja en nonke Kurt hadden voor ons dan ook een verrassing!!  We worden opnieuw tante en nonkel. Zij zullen in oktober van dit jaar hun 4de spruit welkom heten!! Proficiat!!!

 

Donderdag 16 april 2009

Die eerste werkdag van Davy lijkt alweer lang geleden. Alles prima verlopen en Davy tevreden dat hij de stap gezet heeft. Het huis neemt veel van onze vrije tijd in beslag, maar daar zijn we niet rouwig om. Integendeel, elk werkje wat gedaan wordt, brengt ons weer dichter bij de verhuis...

 

Maandag 30 maart 2009

Davy heeft vandaag zijn eerste werkdag op zijn nieuwe werk. Hij werkt niet meer bij Fabricom GTI, maar heeft de stap gezet naar Infrax. Vorig jaar in oktober / november solliciteerde hij en heeft hij een hele hoop testen afgelegd en sinds februari weten we dat hij er kan starten. Zijn opzeg gedaan en vandaag al zijn eerste dag... Ik ben benieuwd wat hij straks allemaal te vertellen heeft...

Verder alles ok!

 

Maandag 16 februari 2009

Druk, druk, druk! Ja, Davy en onze vaders zetten alles op alles om ons huisje klaar te krijgen. En ik moet zeggen dat het er allemaal goed uit ziet!!! De plakker heeft boven alles geplakt! Heerlijk! Het worden steeds meer kamers ipv bouw... (zie foto’s bij ons huis). We zijn aan het wachten op onze volgende controle bij de gyneacoloog. De 4 weken die ertussen zaten lijken nu toch wel lang te beginnen te duren. Maar we moeten geduld hebben. Het gaat allemaal goed, ik voel me goed en dat is toch al een hele referentie denk ik.

 

Zaterdag 31 januari 2009

Hier zijn we weer. Inderdaad, gisteren zijn we weer op controle geweest... (Zie 4de kindje). Ondertussen zijn we weer een dagje verder en is Davy alweer aan het zwoegen in ons huis. Hij is heel vaak daar (wat ik natuurlijk enorm apprecieer). We zijn al wat vaker naar daar geweest met Siebe, en hij vindt het daar geweldig. Ik denk dat hij ontgoocheld gaat zijn als de chapper eens geweest is. Want dan kan hij niet meer springen en lopen over al die buizen. Het gaat daar goed vooruit! Davy en co werken erg hard om alles in orde te krijgen. En maandag zullen we met het plakwerk starten! Dat gaat weeral een enorm verschil maken!

Woensdag 7 januari 2009

Aan iedereen een welgemeend gelukkig 2009 gewenst! Hopelijk wordt het voor iedereen een even goed jaar als 2007 en 2008 al voor ons geweest zijn!!!! Wij hebben nog steeds veel plannen voor het net gestarte jaar : intrekken in ons huis, ons 4de kindje welkom heten, en gewoon verder gelukkig zijn...

Voor de nieuwsgierigen (want we krijgen de vraag al heel vaak) : we weten nog niet wat het geslacht is. We zijn er ook nog niet over uit of we het wel gaan vragen wat het is. Dus zullen jullie nog geduld moeten uitoefenen.  Wat betreft de website : ik zal steeds na elke controle updaten. Maar of ik ertussen in ook nog toe zal komen om dat te doen, dat weet ik niet. Ik krijg ook vaak de opmerking dat onze site wel eens vreemd kan doen : je opent een bepaalde pagina en je krijgt de tekst of foto’s van een andere pagina. Wel, we hebben tussen kerst en nieuw onze site onder handen genomen en gekeken wat er aan scheelt, maar we vinden het niet. Vergeef het ons als dit zo blijft. Het is en blijft ook een amateurswebsite....

Wat nieuws hebben we nog? Ik heb mijn eerste examen op de hogeschool van Mechelen achter de rug.

 

Dinsdag 2 december 2008

Een kleine update... Of groot nieuws...

Ja, het wordt groot nieuws dat we hier zullen neerschrijven! In juli 2009 zal Siebe grote broer worden! Inderdaad, we zijn zwanger van ons vierde kindje! Tot nu toe verloopt alles naar wens, het is nog maar pril dus hopen we natuurlijk op een goede afloop! We kijken met spanning uit naar onze eerste echo rond half december! Zelfde procedure, strikte opvolging in Genk bij dr. Gyselaers.  We kennen de gang van zaken al, maar kijken met even veel spanning en vreugde uit naar dit verhaal. Natuurlijk speelt angst met momenten weer een rol, maar ook nu proberen we ons hierboven te plaatsen en het allemaal zijn gang te laten gaan. Siebe heeft nog geen idee van wat hem te wachten staat, dat hij grote broer gaat worden en eigenlijk niet meer de kleinste telg van ons gezin zal zijn. Ondertussen begint Siebe al aardig wat te vertellen, helaas is het vaak chinees of japans, en verstaan we het nog niet goed, maar hij probeert het wel en weet heel goed wat hij wil!

Als de eerste echo achter de rug is, zullen we de website aanpassen en weer een nieuwe pagina openen voor ons vierde kindje...

 

Woensdag 22 oktober 2008

Het heeft weer even geduurd voor er hier weer iets van ons verscheen. Wat zijn onze laatste nieuwtjes!? Tja, Siebe verandert (voor ons dan toch) qua uiterlijk niet meer zo heel veel, maar hij groeit ontzettend snel en wordt gewoonweg zo groot! Niet te doen. Hij is al zo’n kereltje! Heel fier als hij zijn nieuwe schoenen mag aantrekken. Hij kamt graag zijn haren en is een echte jongen! Autootjes zijn op dit moment de grote topper voor hem. Tractor behoort zelfs al tot zijn woordenschat, voor een leek weliswaar niet altijd even verstaanbaar. Hij is druk bezig met zijn taal te ontwikkelen. Boekjes zijn ook fijn, je kan hem voorlezen en dan luistert hij aandachtig. Maar het liefst wijst hij de tekeningen aan om ze te benoemen of er iets over te vertellen in zijn eigen taaltje! Over Siebe zelf kunnen we natuurlijk nog uren doorgaan...

Pascale is terug met school begonnen wat ook weer veel tijd in beslag neemt. Maar na twee jaartjes zal dat hopelijk ook weer wat achter de rug zijn. In Mechelen startte ze de brugopleiding tot Bachelor in de psychiatrische verpleegkunde. (Voor de leken : van A2 niveau naar A1). Veel lectuur, veel studeren en veel taken maken. Maar we zullen zien, hè! We gaan er voor.

Ons huisje maakte deze twee maanden heel wat vorderingen. Het dak werd afgewerkt, de ramen werden geplaatst en binnen is er ook al weer heel wat gebeurd. Voor de geïnteresseerden : we gebruikten een baksteen van Vandersanden, een hele nieuwe, de Quartis. De kleur van onze ramen is RAL 9007.

 

Zondag 31 augustus 2008

Wij zijn weer terug in het Belgenlandje!!! Hallo allemaal! Onze vakantie zit erop. Gewoon een hele leuke en fijne tijd gehad. We hebben ons kleine ventje zoveel laten ontdekken en ontzettend veel tijd aan hem kunnen geven. Het is een fantastische vakantie geweest. We vertrokken op maandag de 18de en zijn doorgereden tot Clermont-Ferrand (Frankrijk, 800 km verder). Daar zijn we een nachtje blijven slapen zodat het voor de kinderen niet te lang in de auto was. Ja, we zijn niet alleen op vakantie geweest, De ouders van Davy en zijn zus met haar hele gevolg was erbij!! Van daaruit zijn we ‘s dinsdags doorgereden naar Lloret de Mar. De temperatuur bleef maar stijgen, tot netjes boven de 30 graden bij aankomst. Daar inchecken in het hotel. Siebe heeft de heen en terugreis goed doorstaan, alleen de laatste 50 km bij terugkomst was hem teveel. We hebben veel tijd gespendeerd aan het zwembad. Af en toe moest Siebe een dutje doen, maar zelfs in de koets (waar hij eigenlijk het liefste in zat) was geen probleem om zijn slaapje te doen. We zijn ook een dagje naar het strand geweest. Wij vonden dit leuk, maar de andere toeristen vonden het misschien minder prettig, want onze Siebe maakte hen nogal graag wakker door het zand op te laten zwaaien bij zijn stapjes, of gewoon over hun handdoek te lopen... :-). We hebben ook een boottochtje gemaakt, in zo’n boot met een “glazen” onderkant zodat je de vissen kan zien. Eigenlijk vond Siebe dat wel mooi om te zien. Of hij het allemaal goed begreep weten we niet, maar hij keek erg geïnteresseerd.  Maar hij heeft genoten, met zijn neefjes en nichtje zwemmen was een echt paradijs voor hem! Met papa in het water springen,... Ondertussen zijn we terug en zagen we dat onze dakwerker zijn materiaal heeft klaargezet, we hopen dan ook dat de werken hieraan morgen zullen aanvatten.  

 

Zondag 17 augustus 2008

Hallo allemaal, ja, wij staan voor onze eerste vakantie als gezinnetje!!! Wij vertrekken morgen naar Spanje, naar Lloret de Mar!!! Heerlijk! Het zal ons goed doen, zo eventjes weg van alles, eventjes uitwaaien aan de zee, maar vooral, onmenselijk veel tijd voor Siebe!! Gisteren vierden we ons eerste jubileum! We zijn sinds gisteren 5 jaar getrouwd! Ongelooflijk wat er in die 5 jaren al gebeurd is. Ik hoop toch dat we een iets rooskleurigere toekomst voor ons hebben. Maar ja, een mens weet nooit wat hem te wachten staat... Verder gaat alles gewoon zijn gangetje. Ik heb deze keer echt weinig te vertellen, want ik ben zelf zo ongeduldig om te vertrekken en ja, valiezen maken, moeilijk is het niet,  maar met zo’n kleintje wil je toch echt niks vergeten... Dus tot in september!!!! Groetjes!!

 

Donderdag 24 juli 2008

goed nieuws!!! Davy is terug thuis. Volgens de dokters zou het een darmontsteking geweest zijn. Hij moet nu verder antibiotica nemen. Ze konden de oorzaak niet precies zeggen, bij een eerste keer kan het zijn dat het iets eenmaligs was, maar bij een volgende keer (hopelijk niet, hè!) moeten er veel meer onderzoeken gaan gebeuren. Dus hopen we evenzeer dat het iets eenmaligs was! Ik ben zo blij als iets dat m’n ventje vannacht terug langs me ligt! Wat is dat akelig, zo alleen slapen en dat op en neer rijden naar het ziekenhuis, Siebe af en toe laten meekomen maar hem ook weer op tijd z’n bedje in laten gaan. Hij heeft z’n papa echt gemist, vandaag bij thuiskomst heeft hij zo vaak naar Davy gelachen en naar hem toe gegaan om op zijn schoot te gaan zitten of opgepakt te worden. Zo vertederend dat te zien. Zijn eerste stapjes heeft hij er ook al opzitten. Hij durft zich vaker en vaker loslaten en stapt dan  enkele metertjes alleen. Geweldig om te zien!!!

 

Dinsdag  22 juli 2008

Deze keer zijn we er met minder goed nieuws... Davy ligt sinds zondagnacht in het ziekenhuis. Toen ik terugkwam van het werk om 22u30 lag hij al in bed. Hij sliep slecht want hij had ontzettend buikpijn... Ons eerst gedacht was krampen van iets verkeerd te eten. Maar het werd erger... Het woordje appendix kwam in mijn gedachten voorbijgevlogen, maar Davy had links heel erg pijn en de appendix ligt rechts. Toen hij het niet meer kon houden van de pijn zijn we naar spoed vertrokken. In Tongeren aangekomen hebben ze onmiddellijk allerlei onderzoeken gestart, bloed, urine, bloeddruk, en vooral pijnmedicatie gestart. We zijn vandaag dinsdag en eigenlijk weten we nog niet veel meer... Het zou een nierontsteking zijn, tot vandaag, toen zeiden ze dat er iets mis was met zijn darmen, niet de nier. Dus... Wachten op de dokter van de darmen en daar wachten we nog op. Morgen zou hij in de voormiddag langskomen met meer info, Davy ligt nu op urologie, maar moet veranderen van afdeling. Morgen zullen we hopelijk wat meer weten. Siebeke ziet er ook vanaf, hij mist zijn papa en zijn mama, mama gaat werken en naar papa... Er is nu niet veel tijd om met hem te spelen, behalve als hij mee gaat naar het ziekenhuis, dan krijgt hij alle onverdeelde aandacht. Ik hoop hier snel goed nieuws te kunnen schrijven en zeker te schrijven dat hij snel naar huis kan. Hij vindt het verschrikkelijk daar! Niks te doen, alleen tv kijken... De pijn is zo goed als onder controle, alleen bij niesten of hoesten of zo voelt hij nog pijn. We hopen er maar weer het beste op... Blijkbaar moeten wij toch ieder jaar in een of ander ziekenhuis belanden... 2005 Elysa, 2006 Elena, 2007 Siebe en 2008 Davy! Niet te geloven!!!

Maandag 7 juli 2008

We willen het van de daken schreeuwen!!! Nadat Ronny en Rosita hun eerste zoontje Liam* in 2006 een engeltje werd, werden zij vandaag de trotse ouders van hun tweede zoontje Bram!! Alles verliep goed en Siebe heeft er aldaar weer een vriendje bij!!! Proficiat!

Dinsdag 24 juni 2008

Hallo allemaal! Wij hebben het heuglijke nieuws dat ons lief klein zoontje morgen zijn allereerste verjaardag viert!! Hij heeft er geen benul van dat het voor hem zo’n belangrijke dag is, maar wij genieten er des te meer van. Hij kan behoorlijk snel kruipen, zwaait mooi met z’n handjes, zet stapjes met hulp. Hij geeft kusjes en kushandjes. Zijn woordjes breiden uit ... Mama en papa en dada komt er soms ook al uit.  Geweldig wat hij allemaal al kan en hoe snel hij leert. Het is echt genieten met hem! Een heerlijk jongetje! We willen hier ook nog even weergeven dat Kris en Ilse de trotse ouders geworden zijn van Jolie, een flinke dochter, ze kwam gisteren ter wereld! Weer een wereldwonder bij!!! Proficiat Kris en Ilse!

Vrijdag 13 juni 2008

Terwijl wij hier in dit belgenlandje toch weer zo’n lage temperatuur hebben en regen, regen, regen, zitten Sarah en Jan hun laatste dagen door te brengen in Mexico.Zondag zullen ze terug zijn. Ben benieuwd naar hun reisverhalen. We hebben niet zoveel tijd gehad om ons dagboek bij te houden, maar we hebben wel weer wat nieuwtjes. Siebe heeft toch wel pech gehad de laatste weken... Eerst heeft hij allemaal aftjes gekregen in zijn mondje, dan zijn z’n oogjes beginnen etteren waarop de dokter oogdruppeltjes had voorgeschreven. Daags nadien helemaal dikko ogen, nu bleek dat hij die oogdruppels niet in zijn ogen kon verdragen, allergische reactie. Dan is hij ‘s zondag goed gevallen op zijn tandjes, verkouden geworden en gisteren valt hij opnieuw op zijn tandjes! Niet te geloven. Op het eerste zicht zag alles er ok uit in zijn mondje, maar toen we van naderbij gingen kijken, leek het alsof zijn tandje gebroken was. Wij naar de tandarts gebeld en hoewel ze aan een melkgebit niets of weinig kunnen doen mochten we toch een kijkje gaan laten nemen. Nu bleek het dan toch niet zo erg te zijn. Zijn tandje was niet gebroken. Het was een grote pitsblaar met bloeduitstortingen wat we zagen (dat dus op een gebroken tand leek). Maar dit zou wegtrekken. Doordat hij al 2 keer op zijn tanden is gevallen zou het wel kunnen dat dat tandje in de toekomst zal verkleuren. Maar ja, dat is het ergste niet. We zijn dan begonnen met een kamer in orde te brengen voor Siebe. Hij ligt nog steeds bij ons, maar wordt door ons gesnurkt en dergelijke nogal snel wakker. Vandaar dat we een beetje spoed zetten achter de “renovatie”. Een mooi likje verf tegen de muur : GROEN. Heel mooi. Als het af is, een foto... En hierbij hebben we dan onze bouw nog. Ze zijn momenteel aan het verdiep bezig. Als alles (en ook het weer) meezit hoop ik dat volgende week de dallen erop mogen!!! Dan hopen we dat de dakwerker nog kan beginnen voor het bouwverlof.

Ik ben dan sinds 1 juni weer FT aan het werk. Heb 5 maanden 4/5de gewerkt, dus dat is ook weer even aanpassen... Verder kijken we net zoals iedereen uit naar stralend weer en de vakantie. Die is voor ons in augustus, een dikke week naar Spanje!!!!! Joepie!!

Woensdag 4 juni 2008

Een weekje later! M’n zusje zit op dit moment in Mexico (heerlijk!!!), aan het genieten van zon, zee, lekker eten en van haar ventje. Ze zijn immers dit weekend getrouwd. Eindelijk was hun grote dag aangebroken. En jongens, wat hebben ze geluk gehad met het weer. Donderdag hadden we echt niet gedacht dat het zo mooi zou worden. Het was eigenlijk een stralende dag! Ze zag er stralend uit. Jan natuurlijk ook. En ons klein manneke dan, ..., hij was om te stelen. We hebben zelf ook genoten van deze dag en waren dan ook erg blij dat hij bij ons kon zijn. De fotoshoot, de mis, het gemeentehuis en de receptie, hij heeft het allemaal meegehad. ‘S avonds is hij dan bij tante Anja en co blijven logeren. Waarschijnlijk vond hij dat nog geweldiger. Wij zijn natuurlijk stikop van dat lange feesten en hebben rust nodig, veel rust! Haha! Maar Siebe kan er zich echter niet aan storen!

Woensdag 28 mei 2008

We zijn al bijna juni! Het gaat zo ongelooflijk snel. Gisteren was Lene jarig, ze werd al 4 jaar. Ik herinner het me nog zo levend dat ik als fiere meter nog net op het middaguur naar Tongeren reed om haar te gaan bewonderen en ‘s namiddags zo fier als een gieter met enkele fotootjes naar het werk!!! Nu, 4 jaar later is ze al een hele meid, zelfstandig, vrolijk... Zondag was haar feestje. Er staan enkele foto’s bij de pagina van Siebe...

Ik zie dat ik op 9 mei schreef dat de kelder af was, wel, ben net nog langs ons huis doorgereden en de dallen liggen op het gelijkvloers, dus dat is ook bijna af!!! Het lijkt plots snel te gaan. We zijn eigenlijk heel erg content  van ons huis, de indeling, alles is net ietsje anders dan in Bolder. De dingen die we wouden wijzigen hebben we gewijzigd, maar van het huis in Bolder waren we eigenlijk ook al erg tevreden. Nu een andere brik, andere kleur ramen... Toch wel een ander huisje dus...

Siebe doet het uiterst goed! Kruipen doet hij als de snelste. Stappen en staan gaat ook al redelijk. Alleen stappen nog niet, maar soms lukt het hem aan 1 handje. Hij heeft ondertussen al 7 tanden en vermoedelijk de 8ste in aantocht. Dit ging af en toe gepaard met koorts, snotneus... Maar dat hoort er bij zeker. Sinds zondag heeft hij zijn angst van het gras overwonnen en kruipt hij ook op het gras!!! Sinds maandag kan hij aan een rietje zuigen! Heerlijk, die stapjes die hij maakt, elke dag leert hij wat bij. Zijn mondje staat ook niet meer stil. In de auto over kasseien gaat steevast gepaard met een luidkeels “aaaaaaa” wat natuurlijk erg leuk is met die bobbels... “Mama”, “papa”, da, dada, horen stilletjes aan ook bij zijn woordenboek. Soms, als je net wilt dat hij een woordje zegt, doet hij het  natuurlijk niet. Maar het is zo ongelooflijk leuk!!!

Sarah en Jan trouwen deze zaterdag, het zal dus na het weekend zijn dat ik weer enkele mooie foto’s van hun huwelijk erop kan zetten.

Vrijdag 9 mei 2008

De kelder is af!!! Joepie! Het begint nu stilaan toch op een huis te lijken. Helaas ontbreken er foto’s, dat wordt zo snel mogelijk in orde gebracht. Dit weekend is weer verlengd weekend en dat zorgt voor werken op de bouw. Langs de kelder moet nog kiezel gegooid worden en daarna grond erop. Kwestie van bezig te blijven, hè!

Veel mensen vragen ons of we nog geen spijt hebben dat we ons huis verkochten. En neen, we hebben nog steeds geen spijt! Het doet ons goed. Meer en meer geeft het ons een gevoel dat we een nieuwe start hebben genomen en gekregen in ons leven. Een jaartje geleden, nog met dikke buik, met veel angst wonend te Bolder, nu... Siebe die al (heel snel) rondkruipt, een huis in de maak en een gelukkig gezinnetje!!!

Bij Elysa* en Elena* staat hun grafsteentje nog niet terug, maar ze hebben ons beloofd dat dat deze week zeker zou gebeuren. Ook dat voelt ontzettend goed. We zijn tevreden dat we ook hen een plaatsje dicht bij ons hebben kunnen geven.

Eind deze maand is dan weer groot feest ten huize Philippens. Sarah en Jan treden in het huwelijksbootje. Hopelijk hebben zij ook zo mooi weer als het nu is...  

Zondag 20 april 2008

Wat gaat de tijd ongelooflijk snel! We hebben wel weer enkele nieuwtjes.

Bouw : De kelder krijgt stilaan vorm! We kunnen de vorm van ons huis al herkennen!

Elysa* en Elena* : Het is een feit. Elysa* en Elena* werden overgebracht naar Eigenbilzen. Voor ons was dit erg belangrijk. Het leek nu nog meer als anders dat ze ver van ons waren dus hebben we de knoop doorgehakt. Die gemeente heeft dit zelfs heel erg snel behandeld en ze hebben nu hun rustplaats in Eigenbilzen gekregen. We hopen dat volgende week hun steentje er weer op mag!

Siebe : Die maakt enorme vooruitgangen. Kruipen gaat gelijk ne sneltrein, een trapje erbij, geen probleem voor hem, alleen een trapje naar onder, daar ziet hij geen gevaar in. Het is echt een flink en braaf jongetje. Hij heeft sinds een week ook bovenaan twee tandjes! Grappig! Zijn bedje hebben we in de laagste stand moeten zetten, want hij trekt zich zonder problemen op als hij wakker wordt. Maar ook als hij niet wilt slapen, dan gaat hij ook nog eventjes aan zijn bedje rechtstaan. Gisteren heeft hij zitten brabbelen in zijn bedje, maar hij was erg moe en heeft zich dan na 5 minuten praten tegen zichzelf toch maar neergelegd, wel met zijn hoofdje aan het voeteinde, maar dat deerde hem niet!! Hij zet kleine stapjes als je zijn handjes vasthoudt, of zelf als hij zich ergens kan vasthouden. Stukjes eten zijn geen enkel probleem, boterhammetje, lasagna, hij eet bijna alles, fruit heeft hij niet zo graag.

Vrijdag 4 april 2008

Het is onvoorstelbaar, ! De bouwwerken zijn begonnen. Nu zullen we nog minder vrije tijd hebben, maar dat hoort erbij.

Ander nieuws wat we hebben...

We hebben er even over getwijfeld. Maar Elysa* en Elena*, die momenteel hun grafje hebben in Zichen, gaan we laten overbrengen naar Eigenbilzen. Het papierwerk hebben we achter de rug. Nu gaat de gemeente Riemst contact met ons opnemen over wanneer dit zou kunnen doorgaan. Stiekem hoop ik dat dat niet meer te lang duurt. Nu lijkt het alsof ze zo ver weg zijn...

Donderdag 27 maart 2008

Ondertussen is de verjaardag van Davy voorbij, is Pasen om en hebben we Elysa* herdacht in ons gezinnetje. We nemen Siebe geregeld mee naar het kerkhof en we hopen hem toch ook op die manier een beetje kennis te geven van zijn zusjes.  Deze week een zieke in huis gehad, net zoals vorige week. Onze Siebe z’n verkoudheid ging niet echt over. Dinsdag maar weer eventjes langs de dokter en verder doen met wat ons gezegd is.  Ondanks dat hij hoest en een snotneusje heeft, doet hij et toch wel goed en zijn we apetrots op hem. Natuurlijk missen we hem verschrikkelijk als we werken zijn, maar als we terugkomen en hij lacht ons zo schattig toe, dan is dat hartverwarmend. We zijn hier ook volop aan het aftellen voor het starten van de bouwwerken; maandag is het zover!!!  En over enkele weken (een negental) is het huwelijk van Sarah en Jan, dat is ook een belangrijke gebeurtenis. Siebe mag samen met Twanne bruidsjongen zijn!!! Hihi! Ben wel fier dat hij dat mag doen. Hopelijk doet hij dat ook goed!! Volgende week gaan we zijn kleertjes kiezen! Spannend!!! En... Wordt vervolgd...

Donderdag 20 maart 2008

En ook vandaag is het een speciale dag. Bij ons regent het verjaardagen. Want vandaag wordt mijn liefste ventje en Siebe z’n lieve papa 30 jaar! Ja, dit jaar krijgt hij (weeral letterlijk en figuurlijk) een nieuwe voordeur. Davy z’n verjaardag valt sinds 2005 in een moeilijke tijd, maar, dat mag ons niet beletten om er een mooie dag van te maken! Siebe, Elena*, Elysa* en ik wensen je daarom een hele leuke verjaardag met leuke verrassingen!!!! Dikke kussen!!!

Zondag 16 maart 2008

Een speciale dag vandaag...Maar een moeilijke dag. Siebe zit op dit moment samen met zijn papa lekker in het bad! Dat vindt hij toch zo geweldig! Vandaag is het ook een klein beetje feest, dus moet hij er opperbest uitzien! Nieuwe kleertjes...

Gisteren is nonke Kurt naar het ziekenhuis moeten gaan. Hij had zo’n ontzettende pijn dat er niks anders opzat dan naar Spoed te gaan en wat blijkt... Hij heeft een niersteen. Of het een grote of een kleine is, 1 of 2 zijn, dat doet ons er niet toe. We willen hem veel beterschap wensen en een zo aangenaam mogelijk verblijf in het ziekenhuis met zo weinig mogelijk pijn! Het heeft eigenlijk veel te lang geduurd voor ik hier nog eens iets ben komen neerschrijven. Welke nieuwigheidjes hebben we nog... Siebe begint aanstalten te maken om te kruipen. Hij gaat van zit naar buiklig, trekt z’n knieën onder zich en wiebelt dan wat op en neer. Hij kan zich wel verplaatsen, maar dat is niet echt kruipen. De vrijdag heeft hij voor het eerst wat spaghetti meegegeten met ons... Grappig, een smodderboel, maar hij vond het echt wel lekker!!!!

Vrijdag  1 februari 2008

Siebe heeft weer een vriendje bij! Lomme, het 2de zoontje van David en Marijke werd woensdag geboren. Nonke Jan mag zichzelf proficiat wensen, want hij is peter van dit kleine wonder.                     Vandaag is natuurlijk ook weer een speciale dag. Siebe stond met zijn lachebekje in de babyspecial. Onze 3de babyspecial, Elysa* en Elena* stonden erin met hun handje en voetje. Siebe met een foto! Heerlijk!! Trots zijn we natuurlijk dat hij daar ook in mag staan. We hebben een hele hoop vriendjes ontdekt... Miel, Jill, Lisa-Marie, Diete, Nele, ... En nog zovele anderen!!!

Maandag  28 januari 2008

We hebben weer iets nieuws te vertellen... Siebe heeft zijn eerste én tweede tandje gekregen!!!

Geweldig om te zien. Hij groeit als kool, groentepap eet hij als de beste, maar fruitpap, daar wil hij niet van weten!!

Davy en ikzelf zijn druk bezig met de voorbereidingen van de bouw! Er komt heel wat bij kijken, dus alle tijd die we hebben, tja, die gaat daar naar toe.

Dinsdag 22 januari 2008

De bedoeling was toch wel dat we iets eerder hier kwamen neerschrijven, maar dat is niet gelukt. Ik ben nu eindelijk ook een werkende mama. Natuurlijk voelt het nog wat onwennig om ons schatje zo lang te missen , maar langs de andere kant geeft het weer hopen energie om met hem vanalles te ondernemen. Het werk verzet een beetje je gedachten en je komt weer eens wat anders tegen dan flesjes, groentepapjes en pampers!!! We zijn met Siebe voor het eerst gaan zwemmen! Heerlijk vond hij dat! Het leek alsof hij al een half jaar iedere week in het zwembad kwam. Hij genoot!! Natuurlijk viel hij na het aankleden onmiddellijk in slaap gevallen.  Vrijdag wordt Siebe 7 maanden, niet te geloven dat dit zo snel gaat allemaal! Hij kan al mooi rechtop zitten, valt natuurlijk na een tijdje nog om. Ondertussen zijn er ook twee tandjes komen piepen. Vorige week zijn we nog eens op controle geweest bij kind en gezin. Siebe weegt 7kg860 en is 69 cm groot. Een hele bengel al!!!

Dinsdag 1 januari 2008

GELUKKIG NIEUWJAAR !! Aan iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar. Moge 2008 voor iedereen een gezond en mooi jaar worden!!

Samen met ons dierbaarste bezit Siebe en de ouders van Davy vierden we oud op nieuw!

En jawel, fantastisch!! De eerste kerst en de eerste nieuwjaar dat wij sinds we aan kindjes begonnen ons kindje bij ons hadden. En het blijft een heerlijk gevoel, zo’n baby die naar je lacht, z’n armpjes strekt van vreugde, z’n oogjes toe doet als hij lekker in je armen ligt... Heerlijk!!! Echt genieten!

Het is misschien ook omdat het mijn laatste dagen thuis zijn dat ik er nog meer van kan genieten! Vrijdag is het zover, dan ben ik weer officieel een werkende moeder!!! De grootmoeders staan al in hun handen te wrijven om voor onze Siebe te zorgen op de dagen dat wij werken zijn...

Nog even enkele dingen...

→ Wij wensen Ronny en Rosita een hele dikke proficiat met hun zwangerschap, voor hun is dit extra speciaal en ook wel angstig, zij verloren op 25 september 2006 hun eerste zoontje Liam*. Wij hopen dat ze net zoveel geluk als ons mogen hebben en in de zomer hun tweede kindje in hun armen mogen houden!!! Nog eens een hele dikke proficiat!!!

→ Neem zeker eens een kijkje op onze pagina met de links... We hebben een nieuwe link toegevoegd. Kurt heeft een website gemaak voor de spokentocht van Eigenbilzen. En we zouden zelfs durven zeggen... ALLEEN DAARHEEN !!!!!!     www.spokentocht-eigenbilzen.be

→ Dan willen we Tamara een hele dikke proficiat wensen met de derde telg in haar gezin! Tamara kennen we niet persoonlijk, zij werd een trouwe fan van onze website sinds ons artikel in het Belang vnan Limburg en schreef geregeld wat nieuws in ons gastenboek. Op 18 december werden zij en haar echtgenoot voor de derde keer mama en papa : Martijn werd geboren! Een hele dikke proficiat!!!

→ Natuurlijk zijn er nog een heel aantal zwangeren die hier nu niet vernoemd zijn, ook aan jullie een dikke proficiat! We kijken natuurlijk ernaar uit tot jullie 1 voor 1 ons een sms-je sturen dat jullie kleintje is geboren!!!

Zaterdag 29 december 2007

Het is sinds 21 december officieel! Ons huis is niet meer van ons. De bouwgrond is nu wel officieel van ons!! We wonen dan ook niet meer in Bolder en hebben onze intrek genomen in Mopertingen. Het ouderlijke huis van Pascale doet nu dienst als tijdelijke verblijfplaats. Ons heel hebben en houden hebben we een plaatsje gegeven bij onze familieleden...

De kerstdagen zitten er al weer op. Siebe werd op kerstdag net 6 maanden oud! Een half jaar!!! Niet te geloven!! Gewoonweg niet te geloven! Zo snel dat dat is gegaan!!!

Morgenavond gaan we een avondje naar Clouseau luisteren en mag Siebe gaan overnachten bij zijn meetje (en de hele familie).

Nog een nieuwtje .... Volgende week vrijdag zal mijn eerste werkdag zijn... Spannend!! Het zal heel hectisch zijn en weer een beetje een evenwicht zoeken om alles op pootjes te hebben, maar ook dat is weer vooruitgang!!!!

Maandag 17 december 2007

We zijn van gisteren terug van een weekendje Oostende. Heerlijk uitwaaien! Effe alle stress van de verhuis weg relaxen. Siebe is natuurlijk ook meegeweest. Het  was berekoud, maar Siebe leek het helemaal niet erg te vinden. Hij zat als een eskimo lekker in zijn koets en kreeg op tijd en stond zijn eten en sliep verder in de koets! Geweldig! Lekker gegeten, lekker gewandeld, lekker niks gedaan! Natuurlijk moeten we die tijd nu een beetje inhalen, want vrijdag 21 december 2007 wordt het huis beschreven en zijn wij niet langer meer de eigenaars van dit huis. Dat wil ook zeggen dat we er vrijdag uit moeten. We leven al een kleine week tussen dozen en blijven inpakken! Natuurlijk hoop ik dat dit zo snel mogelijk in orde is, zodat we op het einde van de week nog wat tijd hebben om kerstcadeautjes te gaan halen!!!

Kerstdag wordt onze Siebe 6 maanden! Wie had ooit gedacht dat dat zó snel zou gaan!!!! Ongelooflijk!!! Hij houdt zich goed recht en zit mooi met steun! Z’n papjes gaan er ook vlot in,... Behalve, als we net ietsje te lang wachten om z’n eten te geven, dan heeft hij zo’n honger en wilt het niet lukken!!!

Veel plezier met het bekijken van de foto’s!

Aan allen zalige kerstdagen gewenst en een gelukkig en gezond 2008 !!!!

Vrijdag 30 november 2007

Het is morgen al december! Niet te geloven! Mijn borstvoedingsverlof is om. Ik ben nu officieel terug in dienst, al sta ik nog wel in verlof tot begin januari ! :-) Siebe doet het ondertussen heel goed. We zijn volop met de groentepapjes bezig, dat steeds vlotter en vlotter gaat. Zondag is hij 5 maanden oud geworden en vanaf dan mochten we ook met fruitpap beginnen. Dus hebben we dit deze week ook aan hem geïntroduceerd. Wel nog niet iedere dag, maar het gaat stilletjesaan erg goed. Hij begint ook dingen te “leren” : geluidjes komen steeds bekender klinken in zijn oren, routine begint te komen.

Hij probeert zich goed recht te houden, maar na enkele sec laat zijn evenwicht hem in de steek en valt hij pardoes om. Het is zo gek. Als we denken aan de vorige twee jaren... Na Elysa* waren we nu volop aan een nieuwe zwangerschap aan het denken, na Elena* waren we al terug zwanger... En dit jaar, ligt er op dat verzorgingskussen al een heus kereltje te lachen en gekke geluidjes te maken! We voelen ons dan ook heel erg gelukkig met hem en kunnen nog steeds, zoals toen hij pas geboren was, genieten van elk moment en blijven kijken naar hem.

Morgen december, dat betekent ook de maand van de verhuis. We brengen toch wel alles stilletjes in gereedheid om te verhuizen. We hebben nog steeds geen officieel bericht gehad van de notaris, maar we verwachten dat het niet meer zo heel lang  gaat duren. We hebben dan ook al heel wat dozen versleept naar Eigenbilzen, op alle mogelijke zolders en kelders. Mopertingen is de volgende locatie. En hopelijk krijgen we alles overal geplaatst, maar we denken van wel.  

Maandag 12 november 2007

Ja, de tijd vliegt gewoonweg! Het is alweer bijna een maand geleden dat we hier nog eens iets bijvoegden. Ten tijde van de zwangerschap was er natuurlijk elke week nieuws te vertellen. Natuurlijk zou ik nu ook elke week iets nieuws over Siebe kunnen vertellen... Maar de tijd ontbreekt gewoon. Siebe doet het allemaal heel goed. Deze week bij kind en gezin geweest. Hij heeft nog maar weer eens een prikje gehad, maar hij leek het helemaal niet erg te vinden. Hij is ondertussen 65,5 cm groot en weegt 7,030 kg. Een hele kerel eigenlijk al. Het is een heel braaf manneke dat graag lacht. Hij kent nu echt zijn mensen al en lacht voluit als hij ze ziet. Zijn hobby is momenteel zijn hele vuist in zijn mond proberen te duwen en alles wat hij in zijn handen krijgt, dat gaat zijn mondje in... We zijn ook al gestart met groentepap en dat lukt de ene dag al beter dan de andere. Het liefst heeft hij worteltjes, maar ja, dat is het zoetste. Rara , van wie zou hij dat hebben, die zoete goesting?? ;-)

Dinsdag 23 oktober 2007

Hallo allemaal, hier zijn we nog eens. Vandaag is het de verjaardag van Kristof, de peter van Siebe. Ook langs deze weg willen we hem feliciteren!!

Zondag is Siebe gedoopt! Het was een mooie dag voor ons. We hebben de gelegenheid gekregen om de viering zelf in elkaar te steken. Voor ons was dit heel uniek omdat we op die manier Elysa* en Elena* konden betrekken bij de viering. Siebe is ontzettend braaf geweest!!! Hij sliep toen we aankwamen in de kerk en toen het water over zijn hoofdje werd gehouden, heeft hij heel even een oogje opengedaan maar besloot om toch maar lekker verder te slapen. Op het einde van de viering hadden we enkele ballonnen voorzien voor de kinderen. Siebe had 2 roze ballonnen, voor elk zusje 1. Alle andere kindjes hadden een witte ballon. Toen we buitenkwamen hebben we deze ballonnen de lucht in laten vliegen...

Daarna was het feest natuurlijk! Lekker eten en drinken...

Kortom, het was een ontzettend geslaagde dag voor ons! Geniet van de foto’s!

Vrijdag 19 oktober 2007

Wat is het lang geleden dat we hier nog eens iets zijn komen neerschrijven!! Ja, we hebben beduidend minder tijd dan toen Siebe nog in de buik zat! Maar je hoort ons niet klagen. We zijn dan ook heel erg druk in de weer voor het doopsel van Siebe. Zondag, de 21ste, zal hij samen met neefje Miel in de kerk van Eigenbilzen gedoopt worden! Heerlijk! Dat we dat ook mogen doen voor hem. Zelf het misboekje maken, het feestje organiseren, ...

Hij zal volgens traditie een echt doopkleedje aantrekken!

Ondertussen groeit Siebe als kool! We zullen zondag weer een heleboel foto’s trekken en deze online plaatsen. Niet alleen Siebe groeit, maar ook de plannen voor ons nieuwe huis zijn in de maak. Maandag opnieuw een afspraak bij de architect...

Hier dus weer niks dan goed nieuws! Heerlijk toch!

Woensdag  26 september 2007

We komen nog eens even vertellen hoe het met ons gaat... Eigenlijk uitstekend. Gisteren werd Siebe 3 maanden oud! Ongelooflijk! Iedereen zegt ons wel dat het ongelooflijk snel gaat, en ja, we moeten het echt wel geloven. Siebe is een vrolijke baby, hij ligt ontzettend graag in zijn park te kijken naar zijn muziekmobiel. Als die diertjes voorbij komen gevlogen, dan giert hij het uit van het lachen!!! Geweldig om te zien. Volgende week dinsdag moeten we weer voor een spuitje gaan en weten we ook weer hoeveel hij weegt en hoe lang hij geworden is.  Stilletjes aan begint hij ook steeds meer en meer geluidjes te maken. Bij het lachen komt er al eens een geluidje extra bij, of gewoon wat brabbelen... Heerlijke geluidjes!!!

Maandag 17 september 2007

Gisteren was het een bijzondere dag voor ons. Het was niet alleen juist 2,5 jaar geleden dat Elysa geboren werd, maar we hebben kennis gemaakt met mensen die voor ons toch ook wel een speciale betekenis hebben. Gisteren werden we om 14u verwacht bij Sabrina, Peter en Noor in Zonhoven. Geen idee hoe zij er uit zouden zien. Sabrina heb ik (Pascale) leren kennen via het forum “Met Lege Handen”, Sabrina en Peter verloren 3 kindjes, Michel* en hun tweeling Giel* en Seppe*. Ook zij legden in hun leven al een hele lijdensweg af. Maar dit jaar, op 19 april, werd hun dochtertje Noor gezond en wel geboren!  Inge, Erwin en Sanne waren ook van de partij, zij kwamen helemaal uit Denderleeuw om met ons kennis te maken. Inge en Erwin verloren Lore* en Robbe*. Maar ook bij hun werd op 24 mei een meisje geboren dat de naam Sanne kreeg! Siebe moest het gisteren dus opnemen tegen twee meiden! Het was echt wel een bijzondere dag. Samen met Davy en Siebe hebben we het gehad over onze schatten van nu, onze engeltjes en veel emoties die we beleefd hebben of beleven! Voor ons was het zeker voor herhaling vatbaar! Op onze fotopagina hebben we enkele foto’s geplaatst van Noortje, Sanneke en onze Siebe!

Gisterenavond dan kreeg ik een geweldig sms-je van Suzy : “Papa zegt al 9 maanden lang: een meisje maak ik niet en het wordt tijd dat Zander zijn broertje ziet. Mama heeft hem teruggefloten , hij heeft er zelf het pietje afgeschoten... Diete Gielen, 3,200 kg, 50 cm is geboren!!!” Ook voor Suzy en Bjorn een dikke proficiat gewenst met hun dochtertje Diete!

Vrijdag 14 september 2007

Goed nieuws!!!!! Dinsdag 11 september was het voor ons een historische dag! Misschien hebben jullie een tijdje geleden al gelezen dat we ons huis zouden verkopen en graag terug naar een van onze geboortedorpen zouden willen trekken. Wel... Het is ons gelukt! Dinsdag werd de verkoopsovereenkomst van ons huis getekend! Binnen een aantal maanden zullen Kris en Hanne in ons huis komen wonen. Maar wij dan??? Ja, we hebben zelf niet stilgezeten en hebben woensdag 12 september zelf een verkoopsovereenkomst getekend. We hebben bouwgrond gevonden èn gekocht. Ons nieuw stukje toekomst ligt in Eigenbilzen op de Lochtstraat. Het is een halfopen bebouwing van ongeveer 6,5a. Eigenlijk ongeveer hetzelfde zoals nu.  Nu kunnen we weer van voor af aan beginnen!  Gisteren was het meetje van Siebe jarig! Tante Anja vierde haar **ste  verjaardag! We hebben lang gezocht naar een geschikt cadeau, maar nonke Kurt wist ons te vertellen dat hun draagbaar telefoontoestel al heel wat uurtjes versleten had en dat het tijd was voor een nieuwe. Het schijnt dat tante Anja graag belt... :-)

Siebe die doet het ondertussen nog steeds uitstekend. Zijn favoriete bezigheden zijn nog steeds eten, slapen, naar zijn muziekmobiel kijken en luisteren. Maar hij blaast sinds kort ook heel graag belletjes!!!

Hij zwaait zeer hevig met armen en benen en probeert stilletjes al naar die bewegende beestjes boven zijn hoofd te grijpen. Vlot gaat dat nog niet, want zijn richtingsgevoel is nog niet op punt, hè!

Dit was ons nieuws zo’n beetje, denk dat het wel al voldoende is, niet?     Groetjes!!!

Maandag 10 september 2007

Goed nieuws!!!! Gisteren het bericht gekregen dat Jurgen (collega Pascale), zijn vrouw Connie en hun zoontje Niels er een wonder bij hebben. Niels kreeg een zusje dat ze de naam Lisa-Marie gegeven hebben. Lisa-Marie is 49 cm groot en weegt 3,360 kg! Een hele dikke proficiat met jullie geschenk uit de hemel! Ik kijk al uit naar enkele fotootjes in mijn mailbox!

Familie Bollen ... Geniet ervan!!!

Zondag 2 september 2007

Hier zijn we weer met enkele kleinigheden . Davy zit in de helft van zijn verlof! En ja, wat gaat dat snel! Ook Siebe groeit goed en is enorm vooruitgegaan. Hij is zo’n schatje! Gisteren zijn we met hem naar de babymassage geweest, die werd gegeven door tante Sarah en ook meegevolgd door Miel, tante Anja en nonke Kurt.  Hij heeft er  heerlijk van genoten, onze kleine jongen!

Ja, de website groeit nu nog sneller dan voorheen. Vandaar dat we hier onze nieuwtjes zullen komen schrijven en bij Siebe de foto’s zullen bijplaatsen. Dinsdag moet Siebe voor het eerst een spuitje krijgen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Hopelijk heeft hij er niet teveel last van.

Ondertussen wachten we af op nieuws van Jurgen en Suzy, twee collega’s van Pascale die allebei op bevallen staan. Jurgen en zijn vrouw Connie verwachten een tweede kindje, zij hebben al een zoontje Niels. Ook voor Suzy is het haar tweede kindje, wordt het een broertje of een zusje voor Zander? Bij Suzy nog enkele weekjes geduld, bij Jurgen kan het voor elk moment zijn!

Spannend!!

Vrijdag 17 augustus 2007

Hier zijn we weer met een beetje nieuws. Woensdag was de babyborrel. Na 2 keer dromen over hoe onze babyborrel er aan toe gegaan zou zijn, mocht het dan deze keer echt gebeuren. En het werd een succes volgens ons! Je hebt natuurlijk niet zo veel tijd om met iedereen uitgebreid te gaan praten (jammer), maar het was geweldig dat er zoveel mensen zijn gekomen. Het was druk, warm, maar droog buiten zodat er ook buiten een glaasje gedronken kon worden. Ook de kinderen konden plezier maken in de speeltuin. Wij hebben er echt van genoten en hopen dat de aanwezigen dat ook gedaan hebben! Het doet ons zo goed de mensen terug te zien die ons zo gesteund hebben. We kunnen jullie niet genoeg bedanken... Davy heeft eindelijk verlof en geniet nu ook met volle teugen van onze kleine Siebe, die groeit als kool! Dit jaar is het eindelijk eens allemaal anders! Gisteren was het onze 4de huwelijksverjaardag, met Siebe in ons midden. Heerlijk! Gisteren een jaar geleden zette Pascale weer de eerste stappen op het werk na het verlies van Elena*, dit jaar mogen we nog wat thuisblijven en genieten van ons zoontje! Veel mensen vroegen hoe we ons nu voelden... Gewoonweg supergelukkig!!!!

Donderdag 2 augustus 2007

Het is blijkbaar al een heel tijdje geleden dat ik hier nog eens iets neergeschreven heb. Maar, samen met Siebe heeft ons leventje nu natuurlijk een hele andere wending gekregen en heb ik véél minder tijd om gewoon eens even wat bij te pennen. Siebe is nu 5 weken en 3 dagen. Op 15 augustus zal zijn eerste feestje zijn : zijn babyborrel! Nog veel voorbereiding aan natuurlijk, maar dat doen we graag genoeg. Siebe en ik (Pascale) zijn sinds gisteren terug van de zee. We zijn maandag vertrokken met tante Sarah en oma Brigitte. En we hadden schitterend weer. Natuurlijk hebben we ook leuke fotootjes getrokken! (zie Siebe). Het was wel vreemd om zonder de papa op vakantie te gaan. Hij moet nog een tweetal weekjes werken en dan heeft hij pas verlof.  Nu is het met spanning wachten tot de baby bij meetje en nonke Kurt geboren wordt. En dat komt toch wel heel dicht bij! Vorige zondag zijn we nog op babybezoek geweest. Ronald en Nathalie, die al mama en papa zijn van Bo en Zen, mochten hun derde kindje verwelkomen,  Jill. Jill werd geboren op vrijdag 27 juli. Ze woog 3,235 kg en was 48 cm groot. Voor ons was het de allereerste keer dat we op babybezoek mochten gaan mèt ons eigen kindje. Nu kwamen ook wij eens een kamer binnen met ons eigen wonder. Voor sommigen kan dit iets heel banaal zijn, maar dit zijn de kleine dingen die we moeten missen met Elysa* en Elena*. Daar zo’n nieuw klein kindje zien, doet je al snel realiseren dat Siebe ontzettend gegroeid is! Wat is zo’n pasgeboren kindje klein! Gek genoeg is Siebe voor ons nog steeds klein en hulpeloos, maar als je dan vergelijkt met zo’n kersvers baby’tje! Ja, schattig!

Geboortes krijgen voor ons nu toch ook weer een andere betekenis. Voor Siebe konden wij wel begrijpen dat een geboorte een gelukkig en fantastisch moment moet zijn in het leven van de ouders. Maar voor ons was het dat nooit geweest. Voor ons hing dit samen met angst, onzekerheid en verdriet. Tot nu, tot Siebe werd geboren. Ook nu kunnen wij genieten als iemand anders belt of laat weten dat er een kindje is geboren. Begrijp me niet verkeerd. We zijn altijd heel blij geweest als er een kindje werd geboren, maar het was toch net iets anders. We hebben ook het gevoel dat we met Siebe een nieuwe start in ons leven hebben genomen. Elysa* en Elena* zullen er altijd blijven in ons hart en hoofd, we zullen ons nog vaak afvragen of Siebe op hun zou lijken, of ze ook zo zouden lachen,... Sommigen weten het wel, dat Davy en ik, nog voor de geboorte de beslissing hebben genomen om ons huis te verkopen. Ja, jullie zullen ons gek verklaren, maar we willen een volledig nieuwe start. Ons huis, hoe tevreden we ook zijn van ons huis, ligt in ZZBolder, net iets te ver van onze familie. Zij, onze familie hebben ons zo gesteund in die moeilijke tijden, we hebben zoveel aan hen gehad, dat we het nu echt betreuren dat we toch wel een eindje verder wonen. We willen dan ook graag dichter bij hen gaan wonen en zullen een plekje zoeken in Mopertingen of Eigenbilzen. Het wordt een beetje back to the roots!!!

Zaterdag 16 juni 2007

Zoals de meesten onder jullie wel gevolgd hebben, mochten Inge en Erwin Sanne deze week al mee naar huis nemen. De week ervoor heb ik nog met Inge gebeld en ze keek er enorm naar uit om hun kleine meisje mee te nemen.  Hun droom werd voor het eerst werkelijkheid.

Vorige zondag was het vaderdag. Net zoals moederdag is dit voor ons niet altijd een even leuke dag.

Met moederdag kreeg ik van Davy enkele leuke verrassingen. En met vaderdag was het dan mijn beurt om uit te kijken naar een geschikt cadeautje! Na wat denkwerk heb ik de koets als vaderdaggeschenk gegeven! Rune en Lene bleven net dat weekend hier logeren en mochten het cadeau helpen afgeven. Wat liep hier een trotse papa rond met die koets!!!  Hij heeft ze helemaal in elkaar gezet en ze staat nu te pronken in onze living!!! Waaw! Doordat er nu al het park en de koets in de living staan, wordt alles nog veel echter. Mijn valiesje staat (op enkele dingen na) ook klaar. De doopsuiker hebben we deze week afgewerkt. Onze deadline, om alles af en klaar te hebben was en is 37 weken, en we zijn hier toch wel netjes in geslaagd. Want nu zijn het nog maar enkele kleine dingen die we moeten doen.

Vrijdag 25 mei 2007

Ik ben heel erg blij jullie te mogen meedelen dat Inge en Erwin hun derde kindje geboren is. Lore* en Robbe* hebben gisteren een zusje gekregen. Ze heet Sanne en weegt 2280 g. Ze doet het heel goed. Ze wordt nog een beetje geholpen met de zuurstof, maar verder alles ok. Ook langs deze weg een hele dikke proficiat! Na 10 weken ziekenhuis enkele nachtjes thuis en daar is ze dan, jullie derde wonder! Zo zie je maar dat het een harde strijd was die toch beloond werd!

Dinsdag 15 mei 2007

We zitten half mei. Een goed teken. De zenuwen voor de geboorte steken met momenten dan ook erg de kop op! We zijn nu bijna 32 weken (morgen). Dat wil toch wel zeggen dat de laatste weken er aan komen. Nog 6 weekjes te gaan en een paar dagen want de keizersnede zal doorgaan tussen week 38 en 39. Dus dat is niet meer zo lang. Verder hebben we zelf niet veel nieuws. We zijn heel blij dat ook Inge en Erwin, die nog maar een weekje in het ziekenhuis moeten blijven (als alles goed gaat), nog steeds in blijde verwachting zijn. Zij mag maandag, na een verblijf van 10 weken het ziekenhuis verlaten. We hebben hier heel hard meegeduimd en hopen dat ook zijn nog een aantal weekjes met een dikke buik mogen blijven rondlopen! Dus, Inge en Erwin, hou het ook nog even vol!

Dinsdag 1 mei 2007

Het werd tijd dat we deze pagina ook nog eens kwamen bijvullen...

Davy is eindelijk van zijn gips verlost. Zijn pols is nog erg stijf, en hij moet nog een viertal weken aangepast werk doen, maar hij is toch van die vervelende gips af. Zeker met het warme weer was dat echt geen pretje. We zijn momenteel volop bezig met de voorbereidingen van de geboorte, want die gaat sneller zijn als we zelf doorhebben! We zijn ook wel heel erg opgelucht dat we al zover geraakt zijn en hopen nog de buik te mogen zien groeien tot het einde van de zwangerschap! Pas als we eenmaal dat kleine baby’tje in onze armen zullen hebben zullen we gerust zijn dat de zwangerschap goed ten einde kwam. Maar we zijn stilletjesaan toch ook meer en meer positiever en een beetje meer geruster aan het worden in een goede afloop!

We zitten vandaag in de maand mei. Beetje dubbel gevoel. Blij dat we al mei zijn, maar deze week vieren we de verjaardag van Elena*, haar eerste verjaardag!

Verder hebben we niet veel ander nieuws te vertellen. Alles gaat z’n gewone gangetje en dat is maar goed ook.  Tot de volgende keer!

Dinsdag 10 april 2007

Vandaag... 10 april, op zich geen speciale dag. Davy en ik zijn vandaag 10 jaar samen. We zullen in de zomer 4 jaar getrouwd zijn, maar vandaag toch ook even terugdenken aan die 10 jaar geleden! Wat is de tijd dan toch snel gegaan, al een decennia samen. Al zoveel heerlijke, mooie momenten en ook al een heel aantal momenten van verdriet.

Er zal pas zondag een nieuwe update zijn over ons derde kindje want we moeten zondagvoormiddag pas naar de gyneacoloog. Dus geen angst als er zaterdag nog niets op staat. De dokter heeft deze week een weekje verlof maar wou ons toch zoals afgesproken elke week zien en zondag was hij in het ziekenhuis aanwezig.

Vrijdag 6 april 2007

Rustige week achter de rug. Davy is vandaag ook op controle geweest en heeft een nieuwe gips gekregen. Hij wordt steeds handiger met zijn linkerhand, gek hoe een mens zich toch snel kan aanpassen. We zijn ondertussen april en het is gewoonweg heerlijk dat dat zonnetje zich zo goed laat zien!!! Dat is ook genieten!

Maar, we zijn ook al april, nog 3 maandjes vooraleer onze derde spruit zich hopelijk laat zien buiten de buik! We hebben alleszins het geboortelijstje vastgelegd. En gek genoeg, we hebben er allebei een goed gevoel over. Geen dubbel gevoel, gewoon een goed gevoel zoals dat zou moeten zijn!!!

We lazen in ons gastenboek dat er toch al een aantal mensen een eurootje (of meer) gestort hebben via de oproep van Rune en Lene, dit is voor ons echt hartverwarmend en naar al deze mensen gaat ook van ons nu al een welgemeende dankuwel!!!

Voor iedereen dan nog... Een geweldig zonnig en fantastisch paasweekend gewenst! Zalig Pasen allemaal!!!

Zaterdag 31 maart 2007

Wat nieuws hebben we hier!? Davy is gisteren thuisgekomen van zijn werk met minder goed nieuws. Geen paniek, niks heel ernstigs. Hij is van de ladder gevallen en heeft een barst in zijn pols. Gevolg... 4 weken gips. En ja, een pretje is dit niet. Hij is rechtshandig en natuurlijk net die rechtse pols wat een barst heeft!!! Hij is ongelooflijk onbeholpen. Dit is natuurlijk voor hem niet leuk, want hij wil mij hier zo veel mogelijk helpen, en nu is hij een beetje aangewezen op mij voor hulp. Broek toedoen, sokken aantrekken, ... Volgende week mogen we ook voor hem op controle. Hij heeft nu een open gipsverband en dan wordt er een kunststoffen gips aangelegd. Maar ja, het had veel erger kunnen zijn.

Vrijdag 23 maart 2007

Wou hier toch even heel kort iedereen bedanken die aan ons en aan Elysa* gedacht heeft. Ook de mensen die regelmatig een mailtje sturen of iets in het gastenboek schrijven om ons te steunen! Heel erg bedankt!! Het blijft ons raken en doet enorm goed!!! Bedankt!!!

Inge (zie Links) ligt nog steeds in het ziekenhuis. Ze heeft vandaag de kaap van 25 weken gehaald. Hopelijk kunnen ze er nog een aantal weken bijdoen! Volhouden, Inge!!!

Woensdag 21 maart 2007

Hier zijn we nog eens. Gisteren was Davy jarig. 29 jaar is hij geworden. Ja, de laatste keer in de 20 en dan krijgt hij een nieuwe voordeur! Hihi!

Het was op zich wel een gezellige dag. Hij heeft leuke cadeautjes gekregen, alles wat hij op z’n lijstje had staan!!

Verder zijn we toch meer en meer met de voorbereidingen bezig (we zijn nu 24 weken). Het lijstje wordt binnenkort gelegd, de doopsuiker, daar zijn we met veel denkwerk aan bezig.

Vandaag is de vroedvrouw weer langs gekomen en alles was nog steeds prima. Geen eiwitten, goede bloeddrukwaarden en een mooie hartslag te horen.

Zaterdag 17 maart 2007

Hallo allemaal!

De voegwerken zijn afgelopen, de foto’s zullen volgen. Dankzij het mooie weer is dit vrij snel gegaan.

We willen hier even de tijd nemen om jullie allemaal te bedanken voor de lieve berichtjes, kaartjes, e-cards,... Die we mochten ontvangen naar aanleiding van de 2de verjaardag van Elysa*. Ze waren stuk voor stuk hartverwamend en heel ontroerend. Fijn dat jullie er aan dachten! Het deed ons goed te weten dat er nog zoveel mensen aan haar denken en haar geboortedag niet vergeten zijn!!

Heel erg bedankt!!!

Ik wil hier ook eventjes een woordje van steun aan Inge en Erwin geven (jullie vinden hun website bij onze links), zij verloren ook al 2 kindjes en zijn net zoals Davy en ik in verwachting van nr 3 voor juli. Maar Inge ligt voor de zoveelste keer in het ziekenhuis en het loopt allemaal niet echt van een leien dakje. Het gaat momenteel niet zo goed. Ik hoop dat hun baby nog een poosje bij de mama in de buik mag blijven zodat het toch levenskansen genoeg heeft om erbuiten te overleven! Inge en Erwin, geef de moed nog niet op, wij wensen jullie heel veel geluk!!!!  

Zaterdag 3 maart 2007

Wat een geweldig nieuws gisteren bij de gyneacoloog! Ik kan jullie verzekeren dat er een hele last van onze schouders viel!! Niet te geloven! We hebben het goede nieuws gisteren dan ook gevierd en zijn samen naar babyspullen gaan kijken. Babyhuis Nijs te Waterschei, Baby 2000 en Premaman te Hasselt moesten eraan geloven. ‘S avonds nogal uitgeput, maar wel voldaan. We zaten echt weer even op die roze wolk. De roze wolk die alle aanstaande ouders ervaren tijdens een zwangerschap. Het dromen over de toekomst, hoe het zal zijn met de kleine spruit, welke leuke spulletjes we op de lijst zouden zetten,... Ja, er komt toch heel wat bij kijken. Alleen, voor ons was het de derde keer dat we al die winkels deden en hopelijk mogen we nu eindelijk die spullen ook echt in huis halen. Hopelijk ....

Verder niet veel nieuws!

De enquête over jongen/meisje is verhuisd naar de startpagina! Vergeet niet te stemmen!!!!

Zoals jullie weten, hebben we een nieuw gastenboek omdat het oude plots weigerde te functioneren.

Dinsdag 27 februari 2007

Morgen 21 weken. Het gaat vooruit en toch mag het van ons sneller gaan.

Wat nieuws is er hier nog? De voeger gaat een dezer dagen beginnen aan ons huis. Dat zal weer eens een heel ander zicht zijn. Hopen dan maar dat het een beetje droog blijft.

Eind van de week weer meer nieuws...

Woensdag 21 februari 2007

Ja, we staan weer even met onze voeten op de grond. Hoewel er eigenlijk nog helemaal niks aan de hand is, werden we gisteren toch weer heel snel met onze neus op de feiten geduwd. Maar, bij Elena* hebben we ook op 22 weken afwijkende waarden gehad, en dit heeft zich nog hersteld, dus daar moeten we dan nu ook maar van uit gaan.

Het weertje buiten zit in ieder geval mee... Heerlijk! Zonneschijn!

Ondertussen hopen we dat jullie blijven stemmen op de startpagina, de poll over onze site, en bij ons derde kindje, of het een jongen of een meisje zal worden!

Vrijdag 16 februari 2007

We wouden nog even laten weten dat we ook een nieuw gastenboek hebben moeten installeren. Toen we woensdag de website online gezet hebben, werkte ons oude gastenboek perfect. We kregen dan een mailtje van Leen (waarvoor merci) dat ze niet op het gastenboek geraakte. En inderdaad,  het werkte niet meer. Wat Davy allemaal niet geprobeerd heeft, ... Het lukte niet. Dus hebben we een nieuw geïnstalleerd. Maar we zijn jullie reacties niet vergeten hoor, die blijven gegrifd in ons geheugen en doen ons nog steeds veel plezier. Dus als jullie willen, laat gerust een berichtje in ons gastenboek achter. Verder niet veel nieuws.  

Woensdag 14 februari 2007

Hier is het dan, onze vernieuwde website. We hebben er onze tijd in gestoken en allebei de koppen bij elkaar gestoken om alles een nieuw kleedje te steken. We hopen dan ook dat jullie het een verbetering vinden. Laat ons weten als er ergens een foutje in geslopen is.

Pascale is geslaagd voor de D- cursus, en mag in juni haar diploma gaan halen, als haar dat nog lukt met haar buik dan toch.

Dinsdag 30 januari 2007

Het is van vrijdag geleden dat ons artikel in het Belang van Limburg stond, en nog blijven de reacties binnenstromen. Dit is zo fijn! Het geeft zo’n steun. Ongelooflijk dat jullie allemaal zoveel moeite doen om ons een hart onder de riem te steken. Bedankt! We proberen, zowel Davy als ik, telkens ook een mailtje terug te sturen. Niet altijd onmiddellijk, maar zo snel mogelijk.

Ook fijn is dat niet enkel onbekenden, maar ook bekenden geraakt zijn door het artikel.

Indien er mensen zijn die het artikel niet gelezen hebben, kunnen jullie het op de voorziene pagina even nalezen.

Morgen of overmorgen zal ik (Pascale) waarschijnlijk ook weten of ik geslaagd ben voor de D-cursus... of niet... Dus deze week zal ik nog eens iets komen noteren!

Groetjes!

Vrijdag 26 januari 2007

Onze excuses voor het lange wachten op nog een update. We hebben meer dan een week zonder pc gezeten. De harde schijf had het begeven. En nadat we een nieuwe hadden, bleek het niet zo vanzelfsprekend om alles er weer op te zetten. Er werd steeds aangegeven dat er een fout optrad. Davy heel wat kopzorgen natuurlijk, maar hij heeft alles weer netjes in orde gebracht.

 

Ja, vandaag verscheen de babyspecial. En ja, vandaag verschenen ook wij in de krant. Voor velen een verrassing. Maar geloof ons, voor ons een even grote verrassing, want het interview werd pas donderdagavond afgenomen. De fotograaf ook nog even op bezoek...

Het was voor ons angstig afwachten wat de reacties zouden zijn. Maar eigenlijk, toch wel allemaal positieve reacties.

Voor sommigen klinkt het misschien raar dat we hen in die babyspecial een plaatsje willen geven, maar ons gevoel zei dat we het moesten doen. Elysa heeft er vorig jaar trouwens ook in gestaan. En ondanks het feit dat we hen niet hier bij ons hebben, zijn we toch ook fier op hen. Zij maakten van ons ouders.

Woensdag 10 januari 2007

De zwangerschap loopt gewoon verder, maar wij zullen hier toch nog regelmatig een woordje komen neerpennen.

Vandaag zijn we trouwens 14 weken zwanger. Elke woensdag mogen we er een weekje bijtellen.

Sommige dagen besterf ik het van de angst; Maar ik durf ook af en toe eens dromen over de toekomst, hoe het zal zijn. Het heeft ook geen zin hier continue angstig te zijn. We zullen het moeten nemen hoe het komt. Ik probeer er steeds vanuit te gaan dat het ons wel zal lukken. Dat is niet altijd even gemakkelijk, maar we proberen het samen te doen.

Ik zou het ook een beetje oneerlijk vinden tov dit kindje om me er niet aan proberen te hechten. Dit kan ik gewoon niet. We zijn nog lang niet toe aan voorbereidingen treffen, maar af en toe eens dromen over hoe het allemaal zal lopen kan wonderen doen... het doet je even vergeten welke miserie we de afgelopen twee jaar gehad hebben.

Ik denk ook niet dat het verkeerd is van ons om te durven denken dat er dan toch ook voor ons een nieuwe start komt. Als deze baby ons komt vervoegen in juli, dan geloven we toch ook een beetje dat er weer wat toekomst voor ons is, dat er weer meer hoop is, meer leven. En hopelijk een ander leven. Momenteel staan we nog heel vaak stil bij Elysa en Elena. Ik denk ook dat dat niet zozeer zal veranderen, maar ik denk dat we ons misschien toch weer gelukkig kunnen voelen. Iemand die zelf een kindje verloor, zei ooit : "Nu geloven jullie het misschien niet, maar ooit zal de zon weer voor jullie schijnen". Het is niet dat wij een vervanging zoeken voor Elysa en Elena, neen, maar wel het geluk, de liefde die we hebben, die kunnen geven aan een kind, ons kind. Dus blijven we geloven dat voor ons de zon zal schijnen en dan zullen onze dromen alvast geen bedrog meer zijn!!!

Door de zwangerschap ben ik thuis. Geeft me wel de gelegenheid om weer eens enkele dingen te gaan doen, waar ik al lang aan had moeten beginnen... Foto’s inplakken. Veel werk voor de boeg.

Geen nood dus, ik verveel me niet. Het geluk is wel dat ik nog veel zelf mag doen. Heffen en zware inspanningen probeer ik wel te vermijden, maar dat lukt goed. Ik doe ook veel meer het huishouden in stukjes. Dat maakt niet dat ik uitgeput ben ‘s avonds.

We zijn ook aan het kijken om met een nieuw programma de website te maken. We hebben nu al een beetje veranderd aan de lay -out, maar de website wordt vrij zwaar en het programma waar we het mee maken heeft nu toch wel erg lang nodig om dit up te loaden. Dus het kan zijn dat binnen een aantal weken de website er heel anders uit ziet. Of dat we tijdelijk niet te vinden zijn op het web...

Dinsdag 2 januari 2007

Aan iedereen een gelukkig nieuwjaar! Iedereen heeft wensen voor het nieuwe jaar, en het lijkt ons het eenvoudigst om ze zelf in te vullen!

De wensen stromen hier binnen. Fijn, en toch zwaar. Aan allen die ons een kaartje of een mailtje stuurden : dank u wel!

De boodschap met Kerstmis, dat we opnieuw een kindje verwachten ging blijkbaar ook heel snel rond, leuk om te zien dat mensen het lezen op onze website en dan ook onmiddellijk reageren, of in ons gastenboek, of per sms, of per mail, of zelfs op een zwangerschapskaartje. Hartelijk dank voor deze lieve en ontroerende wensen!

Davy en ik hebben Oudejaarsavond samen doorgebracht. Misschien denken jullie nu : Ach wat zielig. Neen, toch niet, we hadden zoveel aanbiedingen dat het zelfs moeilijk was om te kiezen, maar omdat we toch wel verwacht hadden dat de overgang een vrij emotioneel moment zou worden, hebben we ervoor gekozen om het samen te vieren. Eigenlijk gewoon met ons vieren, zoals een ander gezinnetje. Elysa* en Elena* zijn immers altijd in ons hart en in onze gedachten. We hebben het supergezellig gehad. We hebben genoten van een driegangenmenu, en dan ongelooflijk veel vuurwerk! Zo dichtbij dat het soms wel in onze achtertuin leek afgeschoten te worden.

Morgen zullen we 13 weken ver zijn in onze zwangerschap. Hoe het bij de gyneacoloog ging, kunnen jullie lezen bij ons derde kindje.

Zaterdag 16 december 2006

M’n stage is afgelopen. Dus rond eind januari of februari zullen we weten of ik eindelijk m’n diploma behaald heb.

 

Vandaag zou Elysa 21 maanden geworden zijn. Elena is 7 maanden een engeltje. Op deze manier aan hen denken doet nog steeds ongelooflijk veel pijn. Dan zijn het niet de herinneringen die we koesteren, maar hen niet te kunnen zien lachen,... Voor ons blijft een geboorte dan ook niet altijd even leuk. We worden heel graag op de hoogte gehouden, en we gunnen het de ouders steeds van harte. Maar we staan niet te springen om een bezoekje te brengen, dat brengt zoveel herinneringen mee, pijnlijke herinneringen. Voor ons waren beide geboortes niet zoals het moest zijn, er kwam geen geluk, vrolijkheid,... aan te pas. De meesten die ouders worden, zij stralen van geluk. En ja, geef hen eens ongelijk!! Maar steeds als we hiermee geconfronteerd worden, worden we met onze grote vraag geconfronteerd : waarom wij niet?

Begrijp ons niet verkeerd. Wij gunnen het iedereen, maar ook onszelf. Soms is zelfs een kindje zien dat ongeveer rond hun leeftijd zit, heel moeilijk. Het blijft een strijd om te aanvaarden dat zij er niet meer zijn.

We betreuren het ook dat we toch van een aantal vrienden helemaal (of bijna) niets hebben gehoord. Dat zij niet vragen aan ons, hoe het met ons gaat. Het verlies om onze twee meisjes is 1, maar dan ook te merken dat er toch een aantal mensen ons eigenlijk in de steek lieten, dat doet ook heel erg pijn. Wat heeft dan die jaren vriendschap betekend als je er niet bent als vriend, ook in de kwade dagen. En eigenlijk, wij hebben zoveel reacties gehad, dus het is geen excuus om te zeggen dat je niet weet wat je moet zeggen. Je kan immers niks fout zeggen. Het is voor ons zo belangrijk te weten dat jullie proberen ons te begrijpen. Weten dat jullie meeleven in ons verdriet, is voor ons enorm aangenaam. Denk nu niet allemaal dat jullie de hele tijd over Elysa en Elena moeten praten, neen, er zijn voor ons ook andere dingen in het leven die belangrijk zijn. En geloof me, we hebben ogen open getrokken van sommige reacties, zo mooi, zo vertederend, en zo waardevol. Ja, het zal de kerstsfeer zijn die ons misschien wat emotioneler maakt en ons met momenten wat meer naar ons gezinnetje van 4 doet verlangen!

Wat hebben we nog voor nieuws? Ah ja, een grappige anekdote!

Davy had enkele weken geleden een brochure over baden, douches, kranen,... besteld via internet. Toen ik maandag thuis kwam zag ik in de brievenbus een pakketje liggen. Hmm? Ah ja, die brochure. Het had wel niet de omvang van de brochure dus ik dacht meteen dat het enkele promotiefolders waren van dit bedrijf. Ik liet het gewoon liggen tot Davy kwam. Toen hij dan  s avonds het pakketje opende, vielen er een heel aantal enveloppen en kaarten uit!!!! Wat was dat? Davy pakte er een op en begon te lachen!? Ik vroeg meteen wat er was en hij gaf me een enveloppe! Ja, ook ik kon toen niet meer van het lachen. Al deze kaarten waren geadresseerd aan de koninklijke familie!!! Koning Albert II, Paola, Fabiola, Claire, Mathilde, Philippe en Laurent, ze hadden allemaal wel minstens 1 kaartje erbij!

We hebben natuurlijk heel hartelijk gelachen om de vergissing want de koninklijke familie zal onze brochure nu wel ontvangen hebben!!!!! Benieuwd of ze hier iets mee konden doen. We hebben alles netjes naar de Post gebracht, ook zij vonden het wel plezant!!!

Zaterdag 9 december 2006

Even een korte update.

Dinsdag aanstaande voor het laatst een stageles geven. Ik zal toch wel blij zijn dat het om is. Hopelijk dan ook nog resultaten die de moeite waard zijn, en dan is dat weer van de baan. Dan zal deze opleiding voor mij eindelijk ten einde zijn. Ik zal wel pas in juni (hopelijk) mijn diploma ervan krijgen, omdat ze deze maar 1 keer per jaar uitdelen. Maar dat dringt ook niet.

Vandaag hebben we onze kerstboom gezet. Hoezeer we allebei ook van de kerstsfeer houden, toch blijft het weer moeilijk. Moeilijk te aanvaarden dat het weer een kerstmis zal zijn zonder kindjes, zonder Elysa* en zonder Elena*. Op zulke momenten beseffen we weer ten volle hoe ieders leven gewoon door gaat, ook dat van ons, maar dan anders. Anders, zoals nooit tevoren. Op zulke momenten is het soms ook weer moeilijker te aanvaarden dat anderen wel geluk hebben (gehad). We vinden het ook wel fijn om deel te nemen en te blijven deelnemen aan deze gebeurtenissen, maar toch, het doet pijn. En we denken soms toch dat deze pijn ons nooit meer zal verlaten.

Toch houden we er niet van om deze tijden van het jaar over te slaan, omdat we soms wat meer stilstaan bij wat we niet hebben. Het leven gaat ook voor ons door en misschien leert het ons om niet stil te staan bij wat we niet hebben, maar wel bij wat we wel hebben.

En ja, dit is natuurlijk een levensles, niet alleen voor ons, ... ;-)

Dinsdag 21 november 2006

We krijgen soms toch de vraag om wat vaker hier iets neer te schrijven, maar ja, het leven gaat zijn gewone gangetje. Dus dat is niet altijd eenvoudig. Want we willen ook niet echt dat het een saai verhaal dreigt te worden. Ik, Pascale, ben volop bezig aan mijn stage. Ik zit over de helft. In totaal moest ik 16u lesgeven. (Stage voor de GPB - opleiding of D-cursus zoals sommigen het kennen). Ik heb er nu 10 uren opzitten. Morgen staan er mijn ook nog twee te wachten. tot nu toe is het wel meegevallen. Het is enorm vermoeiend, want je moet zoveel in de gaten hebben. De lln, je les, je bord, je stem, je houding, ... Maar ik doe het graag. Toch denk ik dat ik nog wel een heel aantal jaren in het ziekenhuis zal blijven werken, gewoon het contact met de patiënten, dat kan ik nog niet missen. Verder zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor Sinterklaas, want ook deze zal ons huisje niet voorbijrijden. Op 5 december zullen Rune en Lene komen overnachten. We zijn benieuwd of het dan ook nog zo brave en geduldige kindjes zijn. Want wat zal die goede Sint bij tante en Peetje komen brengen? We zullen zien... 

Zaterdag 4 november 2006

Wat nieuws hebben we jullie te vertellen? Sommige dagen gebeurt er zoveel en vergeten we het hier te komen opschrijven. Een korte samenvatting van de laatste weken.

Op vrijdag 27 oktober zijn Rune en Lene nog eens blijven slapen. Voor hun schoentje te zetten ,was het nog wat vroeg, maar we hebben bij onze buren paard mogen gaan rijden. En dat vonden ze fijn. Lene had wel een beetje schrik, maar ze bleef mooi stil zitten op het paard. Ze zijn allebei zo braaf en lief geweest! Niet te geloven!

Zaterdag zijn wij dan zelf naar Duitsland vertrokken samen met de familie Philippens. Behalve de jongste telg, Kristof, die heeft waarschijnlijk eens op tafel kunnen dansen en wat feestjes gehad terwijl we weg waren. Het was fijn om eens even weg te zijn. Om eens een andere omgeving te zien.

Woensdag was het dan Allerheiligen, een dag die we toch liever hadden overgeslaan. Maar dat gaat niet. We vonden het dan ook heel fijn dat er een aantal mensen de tijd vonden om aan ons te denken door ons een bezoekje te brengen of een kaartje te sturen... Bedankt!!!

Vandaag gaat Davy naar de rally van Condroz. Daar is hij toch wel een beetje gek van, om dat af en toe te doen.

Davy en ik zijn beginnen te fitnessen! Je kan je al voorstellen dat daar toch heel wat gehijg en gepuf aan te pas komt, maar het is goed voor onze conditie!!!

Hier buiten zijn de werken ten einde. Er moeten natuurlijk nog plantjes en zo komen, maar dat is voor het voorjaar. Zo kunnen we goed nadenken over wat we willen.

Dinsdag 17 oktober 2006

Gisteren was het de vierde verjaardag van Rune. Wat lijkt het nog maar zo kort geleden dat we daar in het ziekenhuis gingen kijken hoe hij er nu eigenlijk uitzag. Nu praat hij ons met momenten onder tafel. Een kleuter op en top. Lief en leed komt hij spontaan met je delen. Peetje en tante hebben gisteren een heus verjaardagslied voor hem gezongen aan de telefoon. Terwijl wij zongen, zei hij geen woord en luisterde alsof hij ons nog nooit had horen zingen (waarschijnlijk maar goed ook, want zuiver klonk het niet). Hij liet ons wel duidelijk verstaan dat het feest pas zondag zou zijn en niet op zijn verjaardag zelf. Maar hij had toch wel een fijne avond erop zitten, zwemmen gaan met mama, papa en zus.

Het is zo fijn om hen te zien opgroeien, maar tegelijk groeit het verlangen naar een eigen kind enorm. Maar hun liefde, zo voelbaar, is onbetaalbaar, hun liefde krijg je onvoorwaardelijk. Hun glimlach te zien als we verschijnen doet zo goed.

Wat nieuws hebben we hier dan nog?

Davy heeft z’n spaarpotje leeggemaakt en we hebben een nieuwe pc aangekocht. Vandaar, omdat nog niet alle programma’s erop stonden, heeft het wat langer geduurd eer jullie weer wat nieuws van

Startpagina

 

Wie zijn wij?

 

Engeltje Elysa*

 

Engeltje Elena*

 

Bengel Siebe

 

4de kindje onderweg!

 

Ons (toekomstig) huis

 

Familie en Vrienden

 

Ons verlanglijstje

 

Vandaag...

 

Fotopagina

 

Links

 

Contact