wp654a6b93_02.jpg

Ons kleine meisje,

ons kleine engeltje ...

Ook dit is een stuk van ons leven. Iets wat ook ons leven veranderde, misschien onze liefde nog sterker maakte...

Maart 2005, Pascale was 26 weken zwanger. Doordat ze hoofdpijn bleef hebben en niet zo n beetje hoofdpijn, gingen ze naar spoed. Allerlei onderzoeken werden gedaan, maar er leek niets ernstigs aan de hand.

Toch enige uren later werden we overgebracht naar het ziekenhuis van Genk. Pascale bleek een zwangerschapsvergiftiging te hebben en deinsde naar het Hellp-syndroom. Aangekomen in Genk spraken ze nog alleen maar over het Hellp-syndroom.

Twee dagen later, op 16 maart 2005 werd Elysa geboren. Veel te vroeg, veel te klein maar o zo mooi.

Het waren bange en zware dagen, vermoeiende dagen, hoopvolle dagen maar ook dagen dat we het niet goed zagen zitten.

Jammer genoeg ging haar toestand achteruit.

Juist 1 weekje later, op 23 maart 2005 overleed Elysa. Ze heeft hard gevochten, maar de strijd verloren.

Gelukkig hebben we vele foto s kunnen nemen en kunnen we zo toch haar herinnering levend houden.

 

Voor ons zal Elysa altijd ons eerste kleine meisje zijn. Wij zullen haar nooit vergeten, we dragen haar in ons hart

                                                                                    16 maart 2006

Lieve, kleine Elysa,

 

Een jaartje later, veel verdriet later. Nog even speciaal voor ons. Maar nog steeds de vraag voor ons : "Waarom mochten we je niet zien opgroeien? Waarom moesten we je zo snel weer laten gaan?"

Nog steeds zijn er geen woorden voor.

Vandaag zou je 1 jaar geworden zijn. Vandaag zouden we dan een feestje voor je hebben gegeven, met ballonnen en slingers en mooie cadeautjes. Maar het enige wat ons restte was een mooie herinnering van die week die we toch met ons drieën mochten beleven.

Toch hopen we Elysa, dat je daarboven op je wolkje hoort en ziet hoeveel we nog aan je denken en hoeveel verdriet we nog iedere dag om je hebben. Het verdriet wordt anders, maar niet minder.

Dag lieve engeltje, we houden nog zoveel van jou!

                                                             Kusjes, mama en papa

 

 

                                                                                    16 maart 2007

 

Dag kleine Elysa,

 

Ja, je zou 2 jaar geworden zijn, maar voor ons blijf je kleine en dappere Elysa.

Ondertussen heb je een zusje bij je en nog een broertje/zusje op komst.

Mama en papa hebben vaak schrik voor de nabije toekomst. Hoe zal het allemaal lopen. Jij was het begin. Het begin van ons gezinnetje, de eerste in de rij.  De dapperste. Jij vocht tot je laatste snik, tot we je moesten laten gaan.

Zou je nu al veel woordjes kunnen zeggen? Wat zou je graag eten? Welk filmpje zou je als 2-jarige graag zien?

We blijven vaak aan je denken en hopen dat we elkaar ooit, ooit terug zullen zien. Misschien ben je dan wel groot, wijs en verstandig...

Ook dit jaar weer hevige herinneringen aan jouw geboorte, hoe snel het allemaal ging, hoe klein je was, hoe teer je was, maar hoe vertederd we ook waren en hoeveel liefde we al hadden voor jou, nog steeds, tot vandaag. En dat, lieve meid, zal nooit veranderen...

                                                                  Veel kusjes in de wind, mama, papa,                                                                                                Elena, en je toekomstig brusje!

 

Twee jaar geleden, het meest verschrikkelijke scenario speelde zich af. We moesten je laten gaan... Je laatste zucht, je laatste badje, de laatste keer in onze armen. Het lijkt alsof het gisteren was, nog zo vers zit het allemaal in ons geheugen.    23/3/07

 

16/3/2008

Alweer een jaartje verder zonder jou, kleine meid. Dit jaar is het iets anders... Je kleine broer is bij ons. We hadden gedacht dat dit onze pijn dit jaar een beetje meer zou verzachten. Dat hij dat kleine stukje een beetje zou aanvullen. Maar niets is minder waar. Het doet extra pijn... Want nu pas beseffen we eens te meer wat we bij jou hebben moeten missen. Je lach, je traan, dat je kan zitten, ... Je broertje wil kruipen, maar kan het nog niet, zou jij dat ook gedaan hebben? Zou jij op hem lijken? Je bent vandaag 3 jaar geworden. De hele week hebben we alles van toen herbeleefd. Gisterenavond toen je papa en ik in bed kropen dachten we aan 3 jaar geleden. Toen was je nog veilig in mijn buik. Je toestand was niet meer te houden en ‘s nachts om 2u15 werd je geboren. Je eerste (en laatste) schreeuwtje, want meteen nadien kwamen allerlei buisjes aan je te hangen. Onmiddellijk in je couveuse. We waren zo trots, eindelijk konden we je naam hardop zeggen. Onze Elysa, onze kleine meid...                                       Lieve kusjes... Van ons...

 

16/03/2009

4 jaar zou je zijn, een heuse kleuter. Hoe zou je het op school gedaan hebben? Zou je graag naar school gaan? Zou je fier zijn je verjaardag daar te vieren en dat alle klasgenootjes voor je zouden zingen? Je broertje is alvast fier op zijn 4-jarig zusje dat in de hemel woont. Bijna elke avond vertellen we over zijn engelenzusje dat hoog in de wolken bij Janneke Maan woont.

Voor het eerst leek je verjaardag minder moeilijk. Het blijft een zware tijd met vele moeilijke herinneringen, maar voor het eerst konden we het een beetje beter plaatsen... Toch blijven we je missen... Kusjes, mama, papa, Siebe en je kleine toekomstige broertje/zusje...

wp4f3a39af.gif
wp6c03bb73.jpg
wp3c31e1e7.jpg

Dit is een echo van Elysa. Ze was toen 17 weken!

Startpagina

 

Wie zijn wij?

 

Engeltje Elysa*

 

Engeltje Elena*

 

Bengel Siebe

 

4de kindje onderweg!

 

Ons (toekomstig) huis

 

Familie en Vrienden

 

Ons verlanglijstje

 

Vandaag...

 

Fotopagina

 

Links

 

Contact